Drukuj
Odsłony: 225

Szkoła nosi nazwę: Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Bieczu i obecnie pełni funkcję szkoły ponadgimnazjalnej dla młodzieży z ukończonym gimnazjum. Siedzibą szkoły jest budynek położony przy ul. Tysiąclecia 2 w Bieczu. Szkołę prowadzi Starostwo Powiatowe w Gorlicach. Nadzór pedagogiczny nad Szkołą sprawuje Małopolski Kurator Oświaty. Czas trwania nauki w szkole ponadgimnazjalnej wynosi trzy lata.

W Szkole pracuje ponad 20 nauczycieli, w tym większość to nauczyciele dyplomowani. Kadra zapewnia wysoki poziom pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz wykonywanych zadań organizacyjnych. Rozwój zawodowy nauczycieli związany jest z jakościowym rozwojem szkoły oraz indywidualnymi potrzebami uczniów. Nauczyciele aktywnie angażują sie w różnorodne projekty, przedsięwzięcia i działania Szkoły. Pracują z uczniami, przygotowując ich do osiągania sukcesów edukacyjnych, do różnorodnych konkursów przedmiotowych  i zawodów sportowych oraz do odnalezienia swojego miejsca w dorosłym życiu

Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Bieczu istnieje i funkcjonuje w naszym mieście od dawna.

Po II wojnie światowej przedstawiciele społeczeństwa bieckiego w porozumieniu z wysiedlonymi nauczycielami przystąpili do starań o zezwolenie na założenie gimnazjum. Starania utrudniał protest Gorlic, które nie chciały dopuścić do zorganizowania szkoły średniej w Bieczu. Powstał Obywatelski Komitet Ziemi Bieckiej, któremu udało się uzyskać zgodę dyrektora Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle oraz Kuratorium Okręgu Szkolnego w Krakowie na utworzenie w Bieczu filii jasielskiej szkoły. Starania trwały, jak wynika z zachowanej korespondencji, od 6 lutego 1945 r. Decyzję o utworzeniu w Bieczu filii Państwowego Gimnazjum i Liceum w Jaśle wydało Kuratorium Okręgu Szkolnego w Krakowie, 5 marca 1945 r. Na wieść o przychylnym załatwieniu przez władze petycji w sprawie otwarcia szkoły średniej w Bieczu zapanowała radość, zwłaszcza wśród młodzieży w wieku licealnym. Nastrój zadowolenia udzielił się także ich ojcom i całej społeczności bieckiej. Według licznych informacji w pierwszej fazie organizacyjnej szczególną inicjatywę wykazał profesor Wawrzyniec Mazur.

Także inni nauczyciele, którzy na terenie Biecza prowadzili tajne nauczanie, włączyli się w akcję organizowania szkoły średniej. Byli to: Janusz Borejko, Józefa Mostrańska, Anna Sobocińska, Janina Kochańska, Alfred Lammel, Paulina Balówna oraz Zofia Popkowska. Oni też stanowili pierwszą kadrę nauczycielską. W czasie kiedy organizowała się kadra nauczycielska, bieczanie pracowali nad pozyskaniem odpowiednich pomieszczeń, w których mogłaby się uczyć młodzież. Na siedzibę szkoły władze miejskie przekazały budynek Bożnicy, zachowany w całości, ale z pustymi pomieszczeniami pozbawionymi okien i drzwi. Aby rozpocząć w nim naukę, trzeba było przeprowadzić niezbędne prace remontowe. Pomocy udzielili: burmistrz miasta Władysław Stanczewski, członek Rady Miejskiej Wilhelm Honek, mecenas Edward Brożyna oraz Marian Augustowski. Szczególnie dużo pracy w przystosowanie pomieszczeń włożył Hieronim Salamon, jego brat Władysław Salamon oraz rzemieślnicy - dawniejsi harcerze bieckiej drużyny: Henryk i Władysław Koczanowicze, Piotr Augustowski - szklarz, Julian Drozdowicz - blacharz i wielu innych. Znaczącej pomocy udzielili pracownicy Kopalni Nafty - Władysław Strugała i Franciszek Chrząszcz.

Wielka ofiarność społeczności bieckiej w wykonywaniu wszelkiej pomocy przy powstającej szkole średniej wynikała stąd, że pragnęli aby jak najprędzej została rozpoczęta nauka. Mimo licznych trudności oraz braków w sprzętach i w podstawowych pomocach naukowych jak książki i zeszyty, mimo braku środków na pensje dla nauczycieli już 8 marca 1945 r. odbyły się egzaminy wstępne do gimnazjum i liceum w Bieczu. Do szkoły zostało przyjętych 282 uczniów. Cały czas trwały prace związane z prowizorycznym przystosowaniem budynku do celów oświatowych. Porządkowano i odnawiano pomieszczenia, wykonywano podstawowe wyposażenie: zbijano stoły z desek, wypożyczano krzesła, szafy od osób prywatnych, gromadzono księgozbiór dla biblioteki szkolnej. Mieszczanie pomagali nauczycielom w wynajmowaniu mieszkań i ułatwiali zdobywanie żywności, często dzieląc się z nimi tym co posiadali. Uroczyste rozpoczęcie pierwszego roku szkolnego nastąpiło 19 marca 1945 r., a od 23 marca rozpoczęła się zwyczajna nauka.

W 2015 roku uroczyście obchodzono jubileusz 70-lecia powstania Szkoły.